:تاریخچه انار

نام انار از کلمه فرانسوی ، Pomme garnete به معنای «سیب دانه دار» گرفته شده است . اسم گیاهشناختی آن punica granatum به سیب با دانه های فراوان ترجمه می شود.

 این میوه ریشه در مناطق گرمسیر آسیا دارد اما در مدیترانه و خاورمیانه نیز کشت می شده است . زادگاه اولیه انار ایران است و امروزه در بسیاری از کشورهای دنیا پرورش داده می شود .

انا در افسانه ها ، اسطوره ها ، هنر و تاریخ ، قرنهای متمادی وجود داشته است . انار سمبل سلامتی و تولدی دوباره است . مصریان باستان به امید تولدی دوباره با انار به خاک سپرده می شدند . بعضی از صاحبنظران بر این عقیده اند میوه ای که باعث بیرون راندن آدم و حوا از بهشت شد ، انار بوده است نه سیب . زیبائی این میوه باعث شد که سالهای طولانی الهام بخش هنر شاعران ، نویسندگان ، نقاشان و مجسمه سازان باشد .در انجیل و نوشته های هومر از آن یاد شده است . انار شکافته شده در افسانه های یهودیان ، رومیان ، ایرانیان ، مصریان و چینیان سمبل حاصلخیزی است . انار سمبل امیدواری و نشانه خوشبختی و سعادت است .

در احادیث اسلامی و قرآن نیز از انار نام برده شده است . وقتی از حضرت محمد (ص) راجع به انار سوال کردند ایشان درپاسخ فرمودند : «هیچ اناری وجود ندارد که یکی از دانه های آن از دانه های انارهای بهشتی نباشد .» و در حدیث دیگری آمده است : «هیچ درخت اناری رشد نمی کند مگر اینکه با قطره ای از آب بهشت آبیاری شود» و در جای دیگر ایشان خوردن این میوه را به اصحاب خود توصیه می کردند چرا که عقیده داشتند آنها را از حسد و نفرت پاک و مبرا می کند .

کوروش کبیر بنیانگذار پادشاهی در ایران آرزو داشت که تعداد امیران نظامی خوب او برابر با تعداد دانه های انار باشد .

انار میوه ای گرد با پوستی به رنگ قرمز یا در بعضی مواقع زردرنگ است که دارای تاجی شیپوری شکل می باشد . انار حاوی دانه های قرمزرنگ و لذیذی است که aril نام دارند و داخل هر دانه ، هسته های سفید رنگی وجود دارد که دارای میزان قابل توجهی فیبر می باشند . غشای سفیدی که دانه های انار را در بر می گیرد تلخ بوده و مصرف آن خیلی توصیه نمی شود .

انار یکی از اولین میوه های کشت شده توسط بشر است و با اینکه قدمت آن به 2000 سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد هنوز هم بسیار مورد علاقه و توجه می باشد  و روز به روز با مطالعات و تحقیقات علمی که روی این میوه صورت می گیرد به ارزش آن افزوده می شود .